Voel jy soms soos ‘n Miskruier?
Voel jy soms soos 'n miskruier wat net ander mense se bollie moet opruim? 'n Onbeplande road trip van Toorwater deur die Karoo na Addo het ons laat ontdek waarom hierdie nederige diertjie een van die natuur se belangrikste werkers is. En sommer 'n lewensles langs die pad opgelewer.
Voel jy soms net nutteloos? Moeg? Asof al wat jy doen, is om die bollie wat ander mense maak, op te ruim?
Voel jy soms soos ‘n miskruier?
Wel, het jy geweet dat die nederige miskruier eintlik ‘n besonder belangrike klein gogga is?
En dat daar selfs mense is wat opgewonde raak oor ‘n miskruier en punte toeken aan wie eerste een raaksien?
Ek sou dit ook nie noodwendig geglo het nie. Maar die miskruier het onlangs heeltemal onverwags die tema van ons hele road trip geword.
En soos met die beste uitstappies, was dit glad nie hoe ons die reis beplan het nie.
Dit het by Toorwater begin
Dit het alles begin met die vraag: “Weet julle waar is Toorwater?”
Daardie eenvoudige vraag het gemaak dat ons die GRS Hilux se neus oos gedraai en ‘n grondpad tussen De Rust en Willowmore gaan opsoek het.
Toorwater is een van daardie plekke waarvan die naam alleen al jou nuuskierig maak.
Die warmwaterbron het ‘n interessante geskiedenis, met stories van geheimsinnige vlamme wat volgens plaaslike oorlewering soms uit die omgewing van die bron opgestyg het wanneer ontsnappende gas aan die brand geslaan het.
Verbeel jou jy kom een donker nag in die 1800’s te perd daar verby!
Toorwater is ook bekend vir sy ou spoorwegstasie en die dramatiese spoorpoort wat deur die berge sny. Die bekende Afrikaanse rolprent Paljas is in hierdie omgewing verfilm.
Ons het intussen meer oor hierdie besondere plek geskryf. Lees gerus Weet jy waar is Toorwater?
Maar ons oorspronklike uitstappie het nie daar geëindig nie.
Iemand vra toe of ons al van Fullarton gehoor het.
Nee, maar dit klink interessant.
En net so draai die Hilux se neus nog verder oos.
Miller, Klipplaat en Glenconnor se name rol verby. Elkeen met sy eie geskiedenis en stories wat wag om ontdek te word.
Dis die lekker van ‘n road trip sonder ‘n té vaste plan. Een interessante plek lei jou na die volgende.
Maar teen laatmiddag moet ‘n mens darem begin dink aan slaapplek.
‘n Nag in ‘n miskruierhuisie
En toe ontdek ons ‘n plek met die naam Addo Dung Beetle Guest Farm.
Nou ja, met so ‘n naam moet ‘n mens mos gaan kyk!
Die gasteplaas lê op ‘n koppie in die Sondagsriviervallei, tussen die sitrusboorde, met uitsigte in die rigting van die Zuurberge.
Hier is verskillende verblyfopsies, van luukser chalets tot eenvoudige boshuisies en selfs eenhede wat deur die miskruier geïnspireer is.
Ons het in twee van die boshuisies, Miskruier 2 en Miskruier 3, tuisgegaan.
Die eenhede was tussen die plantegroei weggesteek, lekker privaat, met houtpaadjies wat hulle verbind het.
Nie uitspattig luuks nie, maar netjies en toegerus met wat ‘n mens nodig het vir ‘n braai en ‘n goeie nagrus.
Elkeen het sy eie ablusiegeriewe gehad, en die opelugstort tussen die bosse was nogal ‘n belewenis.
Dit was die soort verblyf wat perfek by ons uitstappie gepas het.
En teen dié tyd was die miskruier-tema reeds besig om pos te vat.
Die miskruier steel die vertoning
Die volgende oggend besef ons hoe naby ons aan die Addo-olifantpark is.
Nou ja, wanneer ‘n mens só naby aan Addo is, kan jy mos nie net verbyry nie.
En so word die volgende dag aan wildkyk gewy.
Ons het ‘n speletjie gemaak daarvan om punte toe te ken aan die verskillende diere wat ons raaksien.
Wie eerste ‘n bepaalde dier sien, kry die punte.
Olifante, koedoes, sebras en die ander groot diere is natuurlik op die lys.
Maar hierdie keer is daar ‘n besondere bonus.
Die miskruier!
En nie sommer enige miskruier nie. Addo is bekend vir sy seldsame vlieglose miskruier, ‘n klein diertjie wat ‘n besonder belangrike rol in die park se ekosisteem speel.
Hierdie kewers gebruik die mis van groot plantvreters, veral olifante, as voedsel en om hul eiers in te lê. Deur die mis te versamel en te begrawe, help hulle ook om voedingstowwe terug in die grond te plaas.
Die diertjies is bedreig, en daarom waarsku SANParks besoekers om versigtig te ry en nie oor olifantmis op die paaie te ry nie.
Die groot diere kry gewoonlik al die aandag, maar hier kry ‘n klein miskruier sommer voorrang op die pad!
Jy kan jou dus indink hoe opgewonde almal was toe die eerste een raakgesien word.
En toe sien ons nog een.
En nog een!
Skielik was die nederige miskruier amper net so gewild soos die olifante.
Gelukkig was daar ook baie olifante.
Anders was die arme miskruiers dalk werkloos!
En die les van die storie?
Ons het die dag na heelwat groter diere gekyk, maar dit was die nederige miskruier wat ons die meeste laat dink het.
Hy kry nie die aandag wat ‘n olifant of leeu kry nie. Hy is nie besonder mooi nie, en sy werk is beslis nie baie glansryk nie.
Maar sonder hom sou die natuur ‘n belangrike skakel verloor.
En dit bring my terug by die vraag waarmee ons begin het.
Voel jy soms soos ‘n miskruier?
Asof jy net heeldag ander mense se bollie moet opruim?
Miskien is dit tyd om ‘n bietjie uit te ry, jou kop skoon te kry en weer te besef dat selfs die kleinste bydrae ‘n verskil kan maak.
Ons het ‘n onbekende grondpad gaan soek, in ‘n miskruierhuisie beland en uiteindelik geleer dat een van die kleinste diertjies in Addo eintlik ‘n besonder belangrike taak verrig.
En dit was nogal ‘n lekker les.
Want in die lewe, soos in die natuur, is daar nie sommer onbelangrike skakels nie.
En daai is nou nie bollie nie!
The road takes you there.
The story gives the journey meaning.
Ultimate Journey explores the roads, places, people and history hiding in plain sight across South Africa.