Tee in die Tradouw
'n GPS-skattejag het ons na 'n onverwagse paradys tussen die indrukwekkende rotswande van die Tradouwpas geneem. Ontdek hoe 'n versteekte geocache ons by 'n pragtige waterval laat uitkom het, een van daardie klein verrassings wat 'n gewone uitstappie besonders maak.
Partykeer neem ‘n mens ‘n pad omdat jy iewers moet uitkom. Ander kere neem jy die pad bloot omdat jy wil sien wat om die volgende draai wag.
En soms ontdek jy iets besonders terwyl jy eintlik na iets heel anders soek.
So het ons op ‘n dag op ‘n klein paradys in die Tradouwpas afgekom.
Ons was besig met geocaching, die wêreldwye GPS-skattejag waar mense versteekte houertjies op interessante plekke gaan soek. Ons het al voorheen vertel hoe hierdie lekker stokperdjie jou na plekke kan neem waarvan jy nie eens geweet het nie.
Jy kan meer daaroor lees in ons artikel Skattejag!.
Hierdie keer was die leidraad vir ‘n skat met die verwysing GC1BR9V, iewers langs die Tradouwpas tussen Suurbraak en Barrydale.
En wat ‘n plek om ‘n skat te gaan wegsteek!
Een van Bain se meesterstukke
Die Tradouwpas is een van daardie bergpaaie wat ‘n mens eintlik nooit haastig behoort te ry nie.
Die pas kronkel sowat 16 km deur die Langeberge, met indrukwekkende kranse, digte plantegroei en die geluid van water wat diep onder in die kloof vloei.
Dit is tussen 1869 en 1873 deur die beroemde padbouer Thomas Bain gebou, lank voordat motors deel van ons alledaagse lewe geword het.
Die naam Tradouw is afkomstig uit die Khoekhoe-taal en word gewoonlik vertaal as die pad of kloof van die vroue.
Die pas het ‘n belangrike verbinding tussen Swellendam en die Klein Karoo geskep en was een van die redes waarom die landbougemeenskap rondom Barrydale kon groei.
Vandag is dit ‘n pragtige teerpad met verskeie plekke waar ‘n mens veilig kan aftrek om die natuurskoon te bewonder.
En dit was by een van hierdie stilhouplekke waar ons klein avontuur begin het.
‘n Skat agter die rotse
Ons het die motor parkeer en die leidrade begin volg.
‘n Klein paadjie het van die pad af tussen die plantegroei ingelei, tot by ‘n skeur tussen geweldige rotswande.
En daar, amper weggesteek van die wêreld, was ‘n pragtige waterval.
Die water het teen die rotse afgetuimel en in ‘n klein poel onder die kranse versamel. Groen plante het aan die klippe vasgeklou, terwyl die sonlig deur die bome geval het.
Daar was selfs ‘n tafel en sitplekke waar ‘n mens rustig kon kuier.
Die geocache was gou opgespoor, maar teen daardie tyd het ons reeds besef dat die ware skat nie in die houertjie was nie.
Dit was hierdie onverwagse ontdekking.
‘n Klein watervalparadys, net ‘n entjie van ‘n pad waarlangs ons andersins waarskynlik sou verbygery het.

Tyd vir tee
Dis die soort plek waar ‘n mens sommer ‘n fles tee en ‘n paar toebroodjies wil uithaal en ‘n rukkie vergeet dat daar nog ‘n bestemming op die dag se roete is.
Net die geluid van vallende water, die koelte tussen die rotse en die besondere rustigheid wat ‘n mens soms op die mees onverwagse plekke aantref.
Natuurlik kan waterstande, paadjies en toegangsreëlings mettertyd verander. Wie vandag dieselfde plek wil opsoek, moet vooraf die huidige toegang bevestig en versigtig wees op nat rotse of ná swaar reën.
Maar selfs sonder ‘n skattejag is die Tradouwpas ‘n uitstappie werd.
Dis een van daardie paaie waar die reis minstens so interessant soos die bestemming is.
En wie weet wat jy dalk ontdek as jy volgende keer by ‘n veilige uitkykplek stilhou en ‘n slag behoorlik rondkyk?
Ons het ‘n skat gaan soek.
Ons het ‘n waterval gekry.
En dit was heeltemal genoeg.
Daar is stories oral om ons.
